Jak żyć z teściami pod jednym dachem?

Wiem że teściowa to temat stary jak świat. I tak w dniu teściowej odważyłam się w końcu napisać o swoich smutkach i przeprawach ze swoją własną osobistą teściową, a że mieszkam u niej jest tym bardziej ciekawie. Ciekawa jestem czy tylko ja mam takie odczucia i problemy? Na pewno wasze rady i doświadczenia ( w przeciwieństwie do doświadczeń teściowej) będą mi pomocne i może ulży mi że nie ja pierwsza.

Wiele razy powtarzałam wszystkim że nowej rodziny nie buduje się na starych tradycjach tylko we własnym gnieździe.
Zawsze byłam dość samodzielna już w średniej szkole mieszkałam sama później studia i przyzwyczaiłam się do samodzielności i swobody. Az tu los postanowił utrzeć mi nosa choć robiłam wszystko co mogłam to wylądowałam u teściów. Teściową chwaliłam sobie aż do momentu kiedy dowiedziała się że będziemy mieli dziecko wcześniej do niczego się nie wtrącała aż tu nagle “że mam spodnie za ciasne- dzidziusia cisnę ( w 2 m-c :pregnant_woman: )” ale najgorzej czuję się teraz kiedy już jest z nami mój synek. Dzięki pomocnej teściowej ominęła mnie pierwsza kąpiel mojego dziecka mimo że całą ciążę powtarzałam że ja się nie boję kąpać dzidzi bo robiłam to już wiele razy ( nawet teraz lecą mi łzy bo nie umiałam się postawić). Mam wrażenie że wszystko robię źle od przewijania synka do podgrzania zupki. Takich przykrych dla mnie sytuacji jest bardzo wiele i po prostu czuję że tracę bardzo wiele z życia mojego dziecka przez to że muszę się liczyć z jej zdaniem. Nie uważam że zawsze mam rację ale czy nie mam prawa uczyć się na swoich błędach? Wiem też że przecież ona nie chce źle ale tak jakoś wychodzi. Jak ostatnio usłyszałam że ona się cieszy że nie dostaliśmy kredytu na mieszkanie ( co dla mnie było wielką tragedią) to po prostu brakło mi słów. Ja rozumiem że ona nie chce zostać sama na starość ale dlaczego ktoś ma decydować o moim życiu za mnie? :cry:

:cry: :cry: :cry:
Najważniejsze dla mnie jest że mam zdrowe dziecko ale czy nie mam prawa być szczęśliwą?

A może wy macie wspaniałe teściowe z którymi świetnie się dogadujecie? Chętnie poczytam o takich może się czegoś nauczę. :slight_smile:

ja tez mialam wiedzme tesciowa, ktora synek cenil ponad wszystko, byla najwazniejsza, najwyzsza w hierarhii…
Az doszlo do tego, ze wzielismy rozwod…
Ale to dluzsza historia…

Nie mam najmniejszego zamiaru juz nigdy mieszkac z tesciami…
A moze moglabys z nia na spokojnie porozmawiac, powiedziec co Ci lezy na sercu… Czy tak sie nie da??
A jak na to zapatruje sie Twoja maz??

oj, ja mieszkam z teściem i jego “dobroć” tzn wyręczanie mojego męża doprowadza mnie do szału!!! zamiast być pomocnym ja czuję że mi we wszystkim przeszkadza, mój mąż przyzwyczajony do tego w końcu 30 lat tak miał…a mnie po prostu trafia :angry: :angry: no ale cóż, na razie nie przeprowadzimy się, bo on do prowadzenia domu się nie nadaje, a jego 2 córki wyjechały za granicę i mi pozostawiły “opiekę” nad teściem…

NowaSejana Właśnie obawiam się że jeśli ta sytuacja się nie zmieni to i u nas tak to się skończy i będzie wielki rozwód mimo że ślubu wielkiego nie było. Mój mąż stara się jak może stawać po środku czasami po mojej stronie i delikatnie zwróci uwagę ale bardzo rzadko i tylko wtedy kiedy ja już zrobię straszną awanturę że coś mi bardzo przeszkadza. Ja też go trochę rozumiem ma szacunek do matki i nie zmienię go w jeden dzień. Ale jeśli mi ma do powiedzenia że przesadzam to jakoś nie myśli o tym czy ja poczuję się urażona. Ja też po prostu nie czuję się tu jak u siebie tylko jak bym na chwilkę gdzieś wpadła mąż mieszkał tu całe życie i nie ma takiego problemu bo on jest u siebie.
Tweety123
A czyli " dostałaś w spadku teścia" też miło! Pewnie jak moja teściowa chęci ma i bardzo by chciał a wychodzi jak wychodzi co?
A nie masz problemu ze swobodą? Mi ciężko z teściami za ścianą wykrzesać choć odrobinę romantyzmu bo wystarczy że zapalę dwie świeczki a już się pyta ( teściowa)czy światła ma nie być? I ogólnie o swobodzie nie ma mowy Ok później się odezwę bobas wzywa!

ludzie w tym wieku tego nie rozmieja.. u nich tylko bylo “po bozemu” heheh

a moze tak tescia Tweety123 z Twoja tesciowa irysek zapoznac??
I bedziecie mialy obie spokoj

To chyba niemożliwe obraziła by się na śmierć i nie weszła do naszego pokoju przez miesiąc a ciężko żyć z kimś w jednym domu i się z nim nie odzywać.

No szkoda ale to nie realne bo teść ma się całkiem nieźle zresztą źle im nie życzę. Tylko chciałabym żeby nie wtrącali się do wszystkiego a pomagali kiedy to jest potrzebna ( np. kiedy poproszę a czasem rzeczywiście proszę ) a najlepiej byłoby się wyprowadzić. Szkoda że jakoś nam nie wychodzi.

w koncu kiedys musi sie udac i sie napewno uda..

mi sie wydaje, ze tacy ludzi probuja byc na sile potrzebni i nie zdaja sobie sprawy z tego, ze wiecej przeszkadzaja niz pomagaja…
Taka niestety jest tez np moja babcia…

To chyba niemożliwe obraziła by się na śmierć i nie weszła do naszego pokoju przez miesiąc a ciężko żyć z kimś w jednym domu i się z nim nie odzywać.

to identycznie jak z moja babcia… Tylko ona np musi miec zawsze racje.. nawet wtedy kiedy faktycznie jej nie ma…

pewnie że wcześniej czy później musi się udać bo ja już nie odpuszczę jestem tak uparta ze będę próbowała aż się uda ale czuje ze dużo tracę z życia mojego dziecka przez te dobre rady i pomaganie na siłę i boje się że tego nie uda się już odzyskać z wszystkiego trzeba się tłumaczyć a po co to a na co tamto oczywiście nie zabroni mi ale co się nagada to ja muszę słuchać.

masz świętą rację

pamietam jak mieszkalam z moja mama i babcia… gdzie wychodzilam z dziewczynkami to bylo: a ubierz je tak, a nie tak… dalas im jesc?? A gdzie idziesz? A po co? Kiedy przyjdziesz? Tylko nie wracaj zbytpozno i ble ble ble
A potem: A gdzie bylas? Z kim? Co robilas? Czemu tak pozno wrocilas itd…
Jak na przesluchaniu…
Strasznie mnie to meczylo… No a teraz mieszkam sama i sie od tego odzwyczailam…
Bardzo tesknie do polski i za jakies 2-3 tyg wyjezdzamy do PL, ale powiem Ci, ze boje sie, ze moje wyobrazenie o idealnym wyjezdzie zniknie… Ze znowu mama i babcia beda do nas wkladac swoje 5 groszy.. A najbardziej boje sie tego, ze tak mnie zmeczy to ich pomaganie, ze po 2 dniach bede miala ochote wracac do domu…
A na ten wyjazd czekam juz od 7 mies… a boje sie, ze sie zniszczy jak domek z kart… jednym glupim pytaniem babci…

Witajcie!!! Ja również mam to wątpliwe szczęście mieszkac teściami! O mojej teściowe,to mogłabym epopeję napisac, a i teściowi niczego nie brakuje. Zacznę od tego, niesamowicie się między sobą kłócą, teściu coś tam mamrocze pod nosem, a teściowa drze buzię, nie przebierając w słowach, przekleństwa, wyzwiska… Teściowa za nic ma zarówno teścia, ale i mojego męża, mnie, swoją córkę i jej męża… Jedyną osobą która ma względy to jej najstarszy synek: zakonnik! Jego to by postawiła na ołtarzyku i modliła się do niego. Bardzo go lubię, jest fajnym facetem, nie jakimś nawiedzonym zakonnikiem. Ale bez przesady. Mój mąż słyszy tylko że jest głupi, na niczym się nie zna, że jest leniwy, ja nic nie potrafię w domu zrobic, itd,itp…Na szczęscie mamy trochę osobne mieszkania, bo zajmujemy góre i mamy osobną kuchnię i jak mam ich dosyc to po prostu prze 2 dni nie schodzę na dół:) To tylko pokrótce napisane, gdybym miała pisac więcej, to chyba bym jutro skończyła… Ogólnie wtrącanie, rozkazywanie narzekanie! Pociesza mnie tylko fakt, ze mój mąż trzyma mąją stronę! A raczej NASZĄ stronę, naszej rodzinki. I to jest chyba najważniejsze, oparcie w tej drugiej połówce! Pozdrawiam!

Mam nadzieję że wyjazd się uda a jak będą się wtrącać to mam nadzieje ze nie popsują Ci tym humoru. Może będą się cieszyć że was widzą i nie będą miały czasu marudzić.

Może jak babcia będzie pouczać to powiedz że jakoś do tej pory sobie dawałaś radę sama.Wiem że to trudne ja sama nie zawsze umiem się odezwać często wysłucham co ma do powiedzenia teściowa a i tak robię po swojemu choć humor już mam popsuty bo ona chyba myśli że ja się wczoraj urodziłam i nic nie potrafię.

i dobrze robisz ja gdybym tak mogła też bym tak zrobiła ale ty masz jeszcze o tyle lepiej że tworzycie osobny dom ja czuję się tak jakbym była małą dziewczynką której trzeba ugotować posprzątać i jeszcze zabrać dziecko bo jak tylko mały płacze to ona leci i co się stało a jak zwykle nic się nie dzieje tylko mały albo jest głodny albo ma inny powód w końcu dzieci czasem płaczą szczególnie takie małe. Po prostu czuję ze to nie jest prawdziwe małżeństwo i rodzina.

Brawo dla męża :clap: :clap: :clap:

to ja tak sie czulam w domu rodzinnym
jak malutka bezbronna dziewczynka i to w dodatku jeszcze taka, ktora ma 2 lewe rece… trzeba ja kontrolowac, pilnowac i wiecznie trzymac pod kloszem, bo przeciez sobie rady nie da :slight_smile:

jak sie odezwe to jestem ta najgorsza, bo miala czelnosc sie odezwac i wyrazic swoje zdanie…

I nie zawsze tylko tesciowe sa takie zle.. czasem mama i babcie potrawia tez byc upierdliwe…

NowaSejana widzę ze się rozumiemy i miałaś podobne doświadczenia a ile mieszkałaś z mamą i babcią? To znaczy ile miały dziewczynki jak się wyprowadziłaś?
Wyczytałam z suwaczka ze będziesz panią przedszkolanką fajnie gratuluję i życzę powodzenia i cierpliwości do brzdąców.

A dziwne jest to ze moi znajomi mnie nie rozumieją i dziwią się ze czemu mi źle przecież mam łatwiej. No niby łatwiej jest ale czy ja mówiłam ze chce mieć łatwo ja chce prawdziwy dom gdzie ja mam coś do powiedzenia. To moim zdaniem jest takie przeżycie swojego życia po najmniejszej linii oporu oby było mniej problemów. Ostatnio jak szukałam wczasów dla nas to znajomi stwierdzili żebym zostawiła dziecko i pojechała sama w końcu mam odpocząć.Ale chyba nie rozumieją ze ja i podejrzewam większość matek robię to wszystko dla dziecka ( dla siebie oczywiście tez) ale dla mnie to żaden relaks nie wiedzieć co się dzieje z moim maleńkim dzieckiem przez kilka dni. Tak wiec przez nikogo nie rozumiana klikam z nadzieja że u was znajdę wsparcie. :cry:

moze nigdy nie byli w takiej sytuacji i nie rozumieja… tak jak mojej sytuacji nikt nie rozumial..

wyprowadzilam sie tydzien przez 2 urodzinkami dziewczynek…

moja mama zawsze zdwoni i mowi: przywiez dziewczynki i zostaw je u nas np na 2 tyg, albo miesiac…
Przeciez mi by serce peklo jakby one byly 1000 km ode mnie… rozumiem, zostawic je na jeden wieczor i pojsc sobie z Przemkiem do kina… ale nawet tydzien w gre nie wchodzi… ja bym tego nie przezyla dlatego Ciebie rozumiem…

irysek, widze ze bardzo delikatna osoba jestes
chcesz dobrze, szukasz kopromisu ale delikatnie malymi kroczkami
a mi sie ydaje ze w tej sytuacji nalezy
tupnac noga

Moja tesciowa na cale jej szczescie nie mieszka z nami
wogole nie pomagala od poczatku-ona nalezy do osob ktorym jak palcem ie pokazesz
to w zyciu sie sama nie kapie (jak ona 2 synow wychowala :thinking: )

aleeeeee zeby nie bylo
ja wpadali w odwiedziny to wiadomo…ale mu zimno w raczki
a skarpetek nie ma?
chyba glodny
chyba zly
chyba go cos boli
i tak wkolkoooo wkolkooo
a ja za kazdym razem
ze nie jest mu zimno
ze ja wiem kidy glodny
ze ma nie wmawiac mojemu dziecku ze go cos boli

jako ze ona srednia w jazeniu
wcale nie odbierala tego zle jakby nic zyjemy dalej
wiec temat byl walkowany za kazdym razem
oczywiscie mojego ja sobie moge prosic by jej wytlumaczyl ze ma sie zamknac
ale on i jego tekst"ale wiesz ze nie zrozumi" :confused:
to tyle z jego wsparcia

ja ogolnie pyskata i gdzies mam to co sobie o mnie pomysli
moje dziecko moje zasady nie bedzie go kazdy odwiedzajacy wychowywac chial mi po swojemu!

Pewnie nie postawisz sie tescoce—i bedziesz do konca zycia za paRE LAT ZALOWAC
Zastanow sie kto dla ciebie wazniejszy

wiem ze latwo sie mowi bo zyjecie pod jednym dachem…no ale to trzeba zmienic

Powodzenia :slight_smile:

witajcie dziewczyny, oj my to sie mamy z tymi teściowymi
ja miałam ze swoją mieszkać na szczescie nie bede :sweat_smile:
ale to nie znaczy że mam lihgt
potrafi 3 tygodnie nie dzwonic nie zaglądać a jak juz przyjedzie to:
przywozi jakies badziewia typu clown na deseczce którego mam w wózku uczepic bo taki śliczny :open_mouth: :slightly_smiling_face:
kubek (nie)kapek cały plastikowy - chyba by dziecko sobie krzywde zrobiło
ubranka które odrazu lądują na dnie szafy - np:

oraz zachowania które mnie dobijają
dziubanie dziecka po policzku gdy odpoczywa podczas jedzenia (na chwile przestaje ssać)
a cos ty taka w swoją mamunie zapatrzona - popatrz na mnie :neutral_face:
kasłanie w łapska a potem dotykanie nimi rączek dziecka które naturalnie Oliwia ładuje do buzi
na szczescie dziecko na ręce bierze na 30 sekund - by zapozować do zdjęć

o to i moje żale, nie lepiej mi :worried:

isiawarszawa, tez nie masz lekko…
ja na szczescie na rodzicow Przemka nie moge narzekac, ale na swoje rodzine..
Dzisiaj dzwonilam do Polski do mamy to znowu mi kazanie prawila cos o witaminach i ble ble… az mi sie odechcialo z nia gadac…

:joy: :joy: piekneeeee

moja przewaznie nic nie kupi a jak kupi to za male, albo wlasnie odrazu chowam komus inemu daje bo wstyd :confused:
zabwake ktora ma w d… Krzys bo taka padziewiarska

no ogolnie zna sie kobieta :slight_smile: na tym jak zniechcac do siebie :slight_smile: wnuka :slight_smile:
ps. ojciec T. czyli jej maz dziadek ejszcze gorszy jest!
a wiadomo jak to facet juz widze jak sie zna i pomagal
ten to dopiero wszystko wie :slight_smile:

Ja “tak dobrze” mam dopiero od 1,5 roku. Wcześniej górę zajmowała szwagierka z rodzina (2+2), budowali sie 5 lat, oni mieli 2 pokoje + kuchnię, my 1 pokój. Łazienka wspólna. Ale oplaty to chcieli dzielic po połowie. Ja urodziłam 2 dziecko, łaskawie udzielili nam … pół pokoju. :angry: Chodziłam wsciekła, co chwila wybuchałam! Mąż tez jak na polu minowym… Ale prrzecież im nie powiemy żeby się wreszcie wynieśli, bo to co oni robili to było przeciąganie sprawy, żeby tylko jeszcze trochę na czyjś rachunek… Gdyby to oni mieli takie warunki jak my szybciej by poszli. Jakakolwiek skarga na nich do teściów to awantura… straszne… a szwagierka budowała się baaaardzo daaaalego… na tym samym podwórku. I teraz narzeka że jej się mama cały czas wtrąca! Wiedziała że teściowa lubi i chce rządzic każdym kto jej na to pozwoli, a ona pozwala…

Dokładnie tak mnie tez by serce pękło i nigdy bym nie wypoczęła bo bym sie chyba zapłakała.

Dobrze powiedziane tylko widocznie ja tak nie potrafię. Mam nadzieje ze albo nabiorę odwagi albo się wyprowadzę jak dla mnie drugie wyjście jest lepsze i mam nadzieje nastąpi szybciej niż się spodziewam.

Widziałam ostatnio to zdjęcie na październikowych maluszkach uśmiałam się wtedy do łez ( gustowne wdzianko) i przypomniałam sobie sukienkę którą teściowa chciała mi dać jak byłam w ciąży niestety nie przyjęłam jej wiec wam nie pokaże ale gwarantuje ze pospadały byście z foteli na szczęście mąż ją wyśmiał i schowała swoja kieckę do szafy ale chyba takiej nawet moja babcia nie nosi :joy:

Ja tak miałam przez pierwszy miesiąc od porodu co dzień to awantura bo coś tam teściowa zrobiła albo powiedziała a mąż miedzy młotem a kowadłem starał się opanować sytuację. Nie wiem czy teraz mi hormony odpuściły czy co ale już tak nie wybucham tylko ewentualnie powiem co myślę i wtedy mąż najczęściej idzie i zabiera jej małego i tyle po sprawie.

To jeszcze ciekawiej bo dość ze teściowa to i szwagierka nie zazdroszczę. To dobrze ze teraz masz juz trochę luźniej. Swoją drogą święte powiedzenie że z rodziną to tylko na zdjęciu sie dobrze wychodzi. Jak mieszkałam 200 km od moich rodziców i rodziców wtedy chłopaka to byliśmy tacy szczęśliwi i mieliśmy o połowę mniej problemów. A jak przyjeżdżaliśmy na weekend to mamuśki ciasto upiekły i było ok. Teraz też jestem szczęśliwa ale całym moim szczęściem jest synek bo o życiu małżeńskim nie ma mowy nawet się pokłócić dobrze nie można bo sie teściowa drze ze dziecko straszymy a ciekawe czy ona sie z mężem nie kłóciła jak trojkę dzieci wychowywała