Diabeł wcielony, czyli dziecko w kościele

No cóż…w tej sytuacji wymagamy od dziecka dwóch bardzo trudnych dla niego rzeczy: nic nie mówienia oraz spokojnego zachowania - to bardzo trudne dla dziecka…, Gdy dojrzeje, będzie umiał kontrolować swoje zachowanie, ale na to trzeba poczekać, kilka lat. Najważniejsza jest cierpliwość, ale również mogą być pomocne poniższe wskazówki:

POĆWICZ W DOMU: od czasu do czasu pobaw się w domu w kościół (lub meczet, synagogę). Pozwól dziecku poustawiać misie, żołnierzyków, lalki jako „wiernych”. Ćwiczcie jednocześnie mówienie szeptem: „po cichu” i siedzenie w jednym miejscu.

ZAJMIJ DOBRE MIEJSCE: najlepiej takie, które da się szybko opuścić, a więc w nawie bocznej, z dala od innych wiernych oraz jak najbliżej wyjścia. Ograniczy to aktywność malucha, ale przede wszystkim wyeliminuje zakłopotanie i hałas spowodowany wyjściem i wejściem powtórnym rodzica z dzieckiem.

ROZBIERZ DZIECKO: może maluch wierci się z powodu zbyt sztywnego lub ciasnego kołnierzyka? A może uwierają go świąteczne spodnie lub buty? Spróbuj ubrać dziecko jak na co dzień - w wygodne domowe ubranko.. Pamiętaj też o nie przegrzewaniu!

WEŹ ZE SOBĄ JAKĄŚ ZABAWKĘ: książeczka lub samochodzik powinno pomóc, a może ktoś musi popilnować misia lub lalki, aby ładnie siedziała i nie przeszkadzała innym w nabożeństwie? Nie zapomnij wziąć napoju i czegoś do przegryzki w razie gdyby maluch zgłodniał i dopominał się jedzenia.

ROZWAŻ RÓŻNE MOŻLIWOŚCI: Sprawdź czy są organizowane w Twojej parafii albo sąsiednich specjalne msze dla małych dzieci. A może są specjalnie przystosowane kaplice w środku kościoła? Spytaj księdza czy jest możliwość zorganizowania takiej mszy.

Nie oczekuj od dziecka zbyt wiele, nie możesz mieć pretensji o „złe” zachowanie w kościele, przecież inne dzieci w jego wieku też się tak zachowują, nie rozumieją jeszcze, że w kościele wypada zachować spokój. Dla nich jest to przecież ciągła zabawa.