Kiedy wykonywane jest cesarskie cięcie

Decyzja o wykonaniu cesarskiego cięcia jest podejmowana wówczas, gdy poród siłami natury byłby dla matki lub dziecka niebezpieczny. Wskazania do cesarskiego cięcia zostały ustalone przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne. Najczęstsze powody wykonywania cesarki to zaburzenie tętna płodu, czyli niedotlenienie, zakażenie wewnątrzmaciczne, nieprawidłowe ułożenie główki lub płodu przy trwającej już czynności skurczowej macicy czy też zahamowanie postępu porodu (zbyt długie rozwieranie się szyjki macicy lub zanikanie czynności skurczowej).

Cesarskie cięcie jest wykonywane, gdy kobieta nie może podejmować dużego wysiłku fizycznego ze względu na takie choroby kardiologiczne i okulistyczne, jak schorzenie siatkówki oka, wada serca, choroby naczyniowo-sercowe wpływające na niewydolność krążenia, a także choroby płuc. Cesarka jest dokonywana również ze względu na wskazania ze strony układu rozrodczego. Poród siłami natury jest niebezpieczny, jeśli wady miednicy powodują jej zniekształcenie. Wykluczają go też wady macicy, wcześniejsze operacje wykonywane na macicy (np. usunięcie mięśniaka), przegroda pochwy, wypadnięcie pępowiny, pęknięcie macicy, przodujące ułożenie łożyska lub jego oddzielanie się, np. na skutek urazu mechanicznego. Także niektóre patologie kręgosłupa uniemożliwiają poród naturalny. Przeciwwskazaniem do porodu naturalnego jest stan psychiatryczny zwany tokofobią, który polega na panicznym, nieuzasadnionym lęku kobiety przed porodem.

Jednak nie tylko stan matki jest przyczyną podejmowania decyzji o cesarskim cięciu. Ten zabieg jest uzasadniony także w przypadkach, gdy nieprawidłowości dotyczą płodu. Obok wspomnianego już nieodpowiedniego ułożenia dziecka i jego niedotlenienia wymienić tu należy dużą masę urodzeniową (m.in. na skutek cukrzycy ciążowej matki), ciążę mnogą, barykadię płodu i niektóre przypadki porodu przedwczesnego.
Powyższe wskazania są wymienione według klasyfikacji dzielącej etiologię cesarskiego cięcia na wskazania ze strony matki i wskazania ze strony płodu. Czasami stosuje się też inną klasyfikację – na wskazania położnicze i pozapołożnicze.

Najczęściej ginekolog jeszcze w trakcie ciąży kobiety określa, w jaki sposób ma przebiegać poród. Jeśli wykluczy poród siłami natury, ciężarna dostaje skierowanie na cesarskie cięcie. Jednak decyzja o tym zabiegu może też być podjęta dopiero na sali porodowej, gdy komplikacje nastąpią w trakcie porodu.

Kobieta otrzymuje znieczulenie, toteż sam zabieg jest bezbolesny, jednak później pojawia się ból w okolicach rany pooperacyjnej. Należy dbać o jej higienę i regularnie zmieniać opatrunek, gdyż w przeciwnym razie istnieje ryzyko zakażenia.

Autor: Kamila Gieba