Jak radzić sobie w połogu

Podczas ciąży i na skutek porodu w kobiecym organizmie zachodzą pewne zmiany, które cofają się w trakcie połogu. Bezpośrednio po porodzie pojawiają się odchody poporodowe w postaci krwawienia z dróg rodnych. Trwa ono od dwóch do sześciu tygodni i stopniowo zanika zmieniając swój kolor z krwistego na żółty. Odchody poporodowe to znak, że rana w macicy się goi. Jest oznaką inwolucji czyli kurczenia się macicy. Dzięki temu twój brzuch stopniowo się zmniejsza. Krwawienia po porodzie dotyczą one również kobiet, które miały cesarskie cięcie, ale nie są tak intensywne, jak w przypadku porodu siłami natury. Kup w aptece specjalne podkłady poporodowe. Z czasem, kiedy krwawienia zaczną zanika, możesz zmienić je na duże podpaski. Wymieniaj je jak najczęściej, ruchem od przodu do tyłu. Zalecane jest noszenie bawełnianej bielizny lub specjalnych poporodowych majtek jednorazowych.

Dużym problemem połogu może być rana krocza naciętego przy porodzie. Bóle krocza mogą być tak silne, że uniemożliwiają chodzenie, siedzenie, a nawet przewracanie się z boku na bok podczas snu. W opiece nad dzieckiem postaraj się skorzystać z pomocy partnera, rodziny lub przyjaciół, gdyż trudno będzie ci się podnosić nawet słysząc płacz maleństwa. Krocze musi być regularnie podmywane, koniecznie po każdej wizycie w toalecie. Jeśli siedzenie sprawia ci trudność, spróbuj umościć się na gumowym, nadmuchiwanym kółku ratunkowym.

Kobiety w połogu często mają problemy z oddawaniem moczu i kału. Czynności te mogą sprawiać ból i wiązać się z dużym wysiłkiem. Czasem oddanie moczu lub kału jest niemożliwe nawet pomimo uczucia parcia. W takich przypadkach niezbędna będzie lewatywa.

Połóg wiąże się nie tylko z fizycznymi objawami. Duża część kobiet odczuwa podczas porodu okresowe obniżenie nastroju lub cierpi na depresję ciążową. Jest to po części spowodowane faktem, ze organizm reguluje swoją gospodarkę hormonalną. Kobiecie może towarzyszyć drażliwość, płaczliwość, nadwrażliwość, niepokój. Na szczęście jest to zjawisko przejściowe i z czasem samo ustępuje.

Autor: Kamila Gieba