Ostatnie kilka lat przyniosło bardzo szybki rozwój technologii produkcji oraz nowoczesne materiały, z których soczewki są wytwarzane. Na ogół po soczewki kontaktowe sięgają ludzie młodzi, aktywni, uprawiający jakiś sport. Różnorodność dostępnych obecnie typów soczewek pozwala specjaliście dobrać odpowiednie soczewki prawie każdemu. Za pomocą soczewek kontaktowych można skorygować praktycznie każdą wadę wzroku, począwszy od krótkowzroczności poprzez nadwzroczność, aż po astygmatyzm i prezbiopię (w języku polskim brzydko zwaną starczowzrocznością). Ta ostatnia wada jest praktycznie nieunikniona i czeka nas wszystkich, gdyż związana jest z naszym wiekiem. Zwykle pojawia się po 40 roku życia. Dla nas, specjalistów aplikujących soczewki najistotniejsze jest jednak to, że dzięki nowoczesnym materiałom silikonowo hydrożelowym możemy aplikować obecnie soczewki kontaktowe dużo „zdrowsze” niż jeszcze kilka lat temu. Największą ich zaletą jest dużo wyższa przepuszczalność tlenu, dzięki czemu pod taką soczewką rogówka może swobodnie oddychać.
Jak wygląda badanie wzroku
Bez względu na to jakie soczewki chcielibyśmy nosić, to zawsze powinny być one zaaplikowane przez specjalistę. Zanim założymy soczewki na oczy, specjalista powinien zbadać czy oczy są zdrowe i nie występują przeciwwskazania do noszenia soczewek. Kolejnym etapem jest określenie wady wzroku, gdyż tylko na podstawie takiego badania można określić moc potrzebnych soczewek. Bazując na wynikach wcześniejszych badań i danych z przeprowadzonego wywiadu medycznego, specjalista określa typ i podstawowe parametry pierwszych soczewek próbnych. Po założeniu soczewek próbnych konieczny jest okres adaptacyjny, trwający zwykle do pół godziny. Po tym czasie specjalista może sprawdzić dopasowanie soczewki oraz reakcję oka na soczewkę. Gdyby ocena była negatywna, konieczna jest zmiana parametrów lub typu soczewek próbnych i ponowna próba tolerancji. Jeżeli ocena dopasowania i reakcje pacjenta są pozytywne, to przechodzi się do etapu edukacyjnego. Zwykle obejmuje on naukę zakładania, zdejmowania i pielęgnacji soczewek. Bez względu na typ soczewek, konieczna jest wizyta kontrolna, nie później niż 30 dni od momentu aplikacji. Każdy użytkownik soczewek kontaktowych powinien stawiać się na kolejne wizyty kontrolne u swego specjalisty nie rzadziej niż co 6 miesięcy. Tylko zachowanie takiego procesu jest gwarancją optymalnego doboru soczewek dla danej osoby i zapewni zdrowie oczu, czyli możliwość długoletniego cieszenia się
z możliwości noszenia soczewek kontaktowych bez jakichkolwiek dolegliwości
i komplikacji. Należy również pamiętać, że niedopuszczalne są jakiekolwiek samodzielne zmiany parametrów soczewek lub ich typu. Nawet jeżeli mielibyśmy zmienić soczewki na inne ale o tych samych lub zbliżonych parametrach, to nie możemy tego zrobić bez wizyty u specjalisty. Wynika to
z faktu, że każda z soczewek wykonana jest z innego materiału, ma inną konstrukcję, co oznaczać będzie inną charakterystykę dopasowania. Użytkownik sam nie jest w stanie stwierdzić, że dana soczewka jest dla niego odpowiednia. Nawet jeżeli jest komfortowa, to nie oznacza, że jest właściwa
z perspektywy czasu.
Wszystkie dostępne obecnie na rynku soczewki kontaktowe można podzielić na wiele grup w zależności od materiału, przeznaczenia, trybu noszenie i wymiany.
Materiały do produkcji soczewek kontaktowych
Pierwsze soczewki kontaktowe wytwarzane były ze szkła i miało to miejsce wiele, wiele lat temu. Z wiadomych względów nie mogły być one ani wygodne, ani trwałe, ani też bezpieczne. Ich stosowanie można by zaliczyć raczej do eksperymentów medycznych niż do regularnej korekcji wzroku. Pierwsze soczewki kontaktowe dostępne na szerszą skalę, były to soczewki twarde wytwarzane z pleksiglasu (PMMA). Niektórzy specjaliści stosują je
z powodzeniem do dziś. Kolejnymi soczewkami były soczewki sztywne gazoprzepuszczalne (RGP), które nadal mają dość szerokie zastosowanie w przypadkach specjalnych. Pierwsze soczewki miękkie powstały z materiału HEMA, opracowanego przez czeskiego profesora Wichterle. Wynalazek ten zapoczątkował erę materiałów miękkich zwanych hydrożelami. Do 1998 wszystkie soczewki miękkie wytwarzane były z materiałów hydrożelowych. Właśnie w roku 1998 wprowadzone zostały pierwsze soczewki silikonowo hydrożelowe. Podstawową ich różnicą w stosunku do materiałów poprzedniej generacji jest kilkukrotnie wyższa przepuszczalność tlenu. W związku
z powyższym soczewki z nowoczesnych materiałów na bazie silikonu są dla oka dużo zdrowsze i bezpieczniejsze.
